...ภาษาไทย เรานี้ ดีนักหนา
                            เรียงร้อยมา ผูกคำคล้อง ร้องเป็นศิลป์
                            ทั้งโคลงฉันท์ กาพย์กลอน เป็นอาจิณ
                            ถ้าหมดสิ้น ภาษา หาใช่ไทย
.                           ..แม้หว้งให้ เมืองไทย ไม่สิ้นชาติ
                            อย่าได้ขาด หมั่นรักษา ภาษาไว้
                            เดินเชิดชู หน้าได้ ไม่อายใคร
                            ชาติกูไซร้ ภาษาไทย พ่อให้มา ......

นางในวรรณคดีไทย......พระเพื่อน พระแพง

นางในวรรณคดีไทย.......มัทนะพาธา

หนังสือหรือตำรานั้นจะไม่มีค่าเลย ถ้าเธอมีเอาไว้แค่ให้เธออ่านแค่ท่องจำ

                    แต่

หนังสือหรือตำรานั้นจะมีค่าก็ต่อเมื่อเธอต้องรู้จักการนำความรู้ในหนังสือ
มาประยุกต์ใช้ในชีวิตของเธอด้วย

 ชิ้นหนึ่งทรงครรภ์กัลยา .................คลอดลูก ออกมา เป็นหอยสังข์
ชิ้นสองต้องขับเคี่ยวเซซัง ...............อุ้มลูกมายังพนาลัย
ชิ้นสามอยู่ด้วยยายตา ....................ลูกยาออกช่วยขับไก่
ชิ้นสี่กัลยามาแต่ไพร ....................ทุบสังข์ป่นไปกับนอกชาน
ชิ้นห้าบิตุรงค์ทรงศักดิ์ ................ให้รับตัวลูกรักมาจากบ้าน
ชิ้นหกจองจำทำประจาน .............ให้ประหารฆ่าฟันไม่บรรลัย
ชิ้นเจ็ดเพชฌฆาตเอาลูกยา ...........ไปถ่วงลงคงคาน้ำไหล
เป็นเจ็ดชิ้นสิ้นเรื่องอรทัย ..............ใครใครไม่ทันจะสงกา.

ความรู้คู่การเรียน                 ควรหมั่นเพียรเรียนศึกษา
ควรจำเป็นตำรา                ควรศึกษาหาความรู้
คุณครูให้ชีวิต                   ให้ความคิดจิตเชิดชู
พวกเราควรตรองดู            ความเป็นครูนั้นลำบาก
นักเรียนไม่เชื่อฟัง               คุยเสียงดังกันทั่วหล้า
คุณครูหาตำรา                  มีคุณค่าให้นักเรียน
ต้องจดต้องท่องจำ             และควรทำความพากเพียร
ความรู้ไม่แปลเปลี่ยน            ถ้าหมั่นเพียรเขียนตำรา